Paylaşmayı her zaman sevdim.. Mutluluklarımı paylaştım, üzüntümü paylaştım.. Yatağıma kapanıp tek başıma ağlamaktansa, bir omuzda ağlamayı daha rahatlatıcı buldum hep.. Yalnızlığın tadını çıkartmak nasıldır anlamadım.. Paylaştım hep.. Anımı, zamanımı, duygumu, düşüncemi.. Herşeyimi paylaştım..
Hayatımda hep paylaşmakla geçmiş şimdi geriye dönüp bakıyorumda.. Çok endermiş yalnız kaldığım.. İlk boş anımda telefona sarılmam bundandır belkide.. Ama yok hayır.. Acizlikten muhtaçlıktan değil.. Paylaşımı sevmekten.. Olaylara, zamana insanlarla anlam yüklemekten..
Hep sevgilim oldu mesela benim.. Düşünüyorum, çok az hayatımda birinin olmadığı an.. Uzun uzun uzatılmış ilişkilerle dolu geçmişim.. Her uzatılmış ilişkinin sonunda kimseyle çıkmama, gezip tozup fırsatları değerlendirme kararları.. Ayrılığın ayı dolarken hayata sokulmuş yeni bir erkek.. Neden böyle:) Why I have no Open Window... :)
Yine biri var.. Kafam rahat mı? -hayır.. Hayallerimin erkeği mi? -hayır.. Ondan memnun muyum? -hayır.. İlgi görmek hoşuma gidiyor mu? - evet...
Son cevap..
It should end.. I can't waste time anymore...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder