İyimser olduğum söylenir.. Doğrudur da.. Belki de o yüzdendir ki ufacık bile karamsarlığa kapıldığım günlerde hemen farkedilir beden dilimden, ses tonumdan. Kendimi sorguladım karamsar olduğumda nasıl kurtarırım diye çok.. Çünkü ufacık can sıkıntısı bile optimist olmaya alışmış bir insanda hem kendine, hem çevresine fazlasıyla rahatsızlık ve şaşkınlık veriyor..
Sonra düşündüm; aslında iyimserler ve karamsarlar arasında tercih yapmamız gerekmez. Onlara ihtiyacımz var çünkü.. Her ikisine de.. İyimserler uçağı icad ettiler, Karamsarlar paraşütü..
Ve benimde zaman zaman ikisi de olmam gerekiyor.. Uçağa da paraşüte de ihtiyacım var zira...
