Hayatım boyunca bunu yasadim ben... Gitmek mi... Yoksa kalmak mı... 3 haftadır İtalyadayım.. Ve işte son gecem... Çok özlemiştim.. Sevdiklerimi, Ankarayı, Türkiyey,... Gün bile saymaya başlamıştım. Ama şimdi... İçim buruk. Tarif edemediğim bir duygu.. Boğazımda bir düğüm.. Venedik'te elimde biram, sigaram; karşımda deniz ve Venedik manzarasına karşı ben...
Hayatım boyunca bunu yaptım ben.. Gittim, gittiğime üzüldüm, dönmek istedim.. Kaldım, kaldığıma isyan edip gitmeye çabaladım.. Ama şimdi dönüp bakıyorum da; gitsem, gitmenin izleri kaldı bende; kaldığımdaysa kalmanın... Hep gittiğimde benimle gidicek, kaldığımdaysa benimle kalıcak biri olsun istedim. Ama kimsenin bunu yapmasına da izin vermedim bi yandanda.. Hep gittim ben.. Bi çok zaman kaçtım. Gitmenin, kalmanın bende yarattığı soru işaretlerini, huzursuzluklarını çözüceğini düşündüm hep.. Ama her gittiğimde de kalmayı özledim, ait olmayı...
